Het nieuwe aanvalstrio van Real Madrid voor €410 miljoen en de gok van Mourinho

Op 6 en 7 augustus liet het Bernabéu binnen 24 uur twee bomvolle aankondigingen vallen: eerst de officiële contractverlenging van Vinicius tot 2032, en vervolgens de enorme transfersom van €140 miljoen voor de 19-jarige Ivoriaanse vleugelspeler Jan Diomande van RB Leipzig, waarmee het clubrecord voor transfers werd verbroken. Toen Vinicius een foto van zichzelf in een Real Madrid Shirts Met Naam op sociale media plaatste met de tekst "Nog zes jaar, en dan voor altijd", was de linkerflank van Real Madrid voor de komende zes jaar zo goed als veiliggesteld; en toen Diomande dat witte Voetbaltenue voor Kinderen, nog ruikend naar nieuw materiaal, oppakte, betekende dat dat de zwakke plek op de rechterflank eindelijk was aangepakt. Mbappé in het centrum, Vinicius aan de linkerkant en Diomande aan de rechterkant. Het aanvalstrio van €410 miljoen was in één klap gevormd.

Mourinho's eerste zomertransferperiode sinds zijn terugkeer bij de club was opvallend duidelijk: vaarwel zeggen tegen balbezit en terugkeren naar zijn meest vertrouwde 4-2-3-1-formatie voor snelle counteraanvallen. Mbappé kreeg de ruimte om puur centraal af te maken, en hoefde niet langer de linkerflank af te schermen met Vinicius; Bellingham zorgde voor aanvallende middenveldondersteuning en maakte overlappende loopacties, terwijl Chuameni en Valverde een dubbele pivot achterin vormden. Vinicius sneed vanaf links naar binnen, terwijl Diomande zijn explosieve snelheid van 36 km/u gebruikte om de verdedigingslinie aan de rechterkant te verbreden, waardoor de tegenstander zich over de flanken moest verspreiden en Mbappé in het midden kon afmaken. Op papier is dit Real Madrids meest explosieve aanvalslinie sinds het BBC-trio, maar voetbal draait niet alleen om het optellen van spelersprijzen – alle drie de spelers hebben balbezit en ruimte nodig om te rennen; wie zakt terug, wie verdedigt en wie doet het vuile werk bij een patstelling zijn vragen waar Mourinho een antwoord op moet vinden.

De echte test ligt achter de verdediging. Een sterrenaanval kan het gebrek aan aanvallende samenhang maskeren, maar kan de zwakke plekken in de verdediging niet verbergen: Cucurella en Konaté hebben nog tijd nodig om te integreren, en de intercepties op het middenveld zijn niet significant verbeterd ten opzichte van vorig seizoen. Mourinho heeft altijd vertrouwd op een systeem om individuele tekortkomingen te compenseren, maar in de kleedkamer zijn Mbappé, Vinicius en Bellingham allemaal topbetaalde kernspelers, waardoor er veel minder ruimte is voor fouten dan toen hij een zwakker team coachte. Dit nieuwe seizoen moet Real Madrid bewijzen dat hun investering van €410 miljoen de moeite waard was met een La Liga- of Champions League-titel, anders riskeren ze overrompeld te worden en tot niets meer dan "modder" te worden gereduceerd in de knock-outfase. De tribunes van het Bernabéu geven er niet om hoeveel je hebt uitgegeven; ze erkennen alleen de winnaar – dit smetteloze witte Real Madrid-shirt is altijd alleen geweest voor degenen die hun marktwaarde in trofeeën kunnen omzetten.